top of page

De dag #1

Ik schrijf nog over afgelopen zondag, de dag waarop ik het ganse Hageland doorkruiste in de robijnrode Scénic. Aan elk verkeerslicht keek ik door de panoramische voorruit en sloeg ik de lege zebrapaden gade. Soms verscheen de snuit van een andere wagen uit een steeg. Ik had geen tijd om een model te herkennen. Daar kleurde een bol groen en ik duwde het pedaal in. Ik schakelde volgens de kunst en liet de motor geen onnodige toeren draaien, terwijl floot ik een wijsje dat ik zonet had verzonnen. Op een lange asfaltweg speurde ik de horizon af naar een roofvogel.

Voor mijn job stopte ik zo nu en dan. Ik praatte met de mensen, deed indrukken op en vatte alles mooi samen in enkele regels. Ik kwam thuis en schreef wat artikels.

Ik legde de mensen die ik had ontmoet woorden in de mond alleen opdat ze een helder indruk zouden maken op de lezer. Ik probeerde naar de radio te luisteren en de tussenstand van elke voetbalwedstrijd bij te houden. Soms sloop er een uitspraak van de radiopresentator zomaar in mijn tekst. De warmte maakte me week en nonchalant. Ik herlas de zinnen en schrapte alles wat er niet thuishoorde.

Laat op de avond krijg ik tot tweemaal het bericht dat er brand was uitgebroken. De eerste keer ging het om een klein keukenakkefietje. De vlam sprong uit een oven en baande zich wanhopig een weg naar de woonkamer. Men belde hulpdienst en terstond klonken de sirenes door de straat. Uiteindelijk bleek hun komst onnodig. Een stapel natte handdoeken redde de boel.

Het ander geval was ernstiger en ontaardde in een onbewoonbaar huis. Ook hier starte de malaise in de keuken. De buren namen vanuit de living notie van een oranje, onwelriekende lichtshow. Niets voor hun buren, laat staan op dit tijdstip, meenden ze. Ze pauzeerde een late night show, trokken gehaast twee verschillende schoenen aan en bedekte hun lichamen met badjassen en een regenjas van de kinderen. Wars van alle modetrends poogden ze hun bejaarde buren te evacueren. Ze bogen zich over een bedlegerige man en wezen hem op de ernst van de situatie. Zijn vrouw schuifelde ondertussen al richting de voordeur. De warmte kietelde haar langs alle kanten en joeg haar de buitenlucht in. Kort na haar ontsnapping bereikte drie paar benen bereikten de voordeurdorpel. De straat haalde opgelucht adem. Het leek er nu op een fuifzaal door alle zwaailichten. Ik haalde mijn schrift boven en maakte wat aantekening. Ik noteerde namen, leeftijd en huisnummers.


Je krijgt er gratis een foto van onze kat bij.



Comments


bottom of page